+ قدردانی از بهترین دوست

سلام ...

درین ٢ روز باقی مانده از نمایشگاه، بالاخره فرصت کردم که بیام اینجا. دیدِ حیرت انگیزِ مردم نسبت به آثار جالب بود.  و خیلی از خانم ها و اقایونِ نسبتا مسن، دچارِ حس نوستالژیک ویترایی میشدن و لبخندی که نشانه گذر عمر بود، رو لبهاشون نقش میبست.

اما  این پست رو فقط برای قدردانی مینویسم...

قدردانی از بزرگترین هنرمندی که تا بحال شناختم ... تنها مشوق من، و کسی که منو کشف کرد.

 دوست و استادِ بسیار عزیزم، آقای شهابِ عزیز _تنها استادِ گیتار فلامنگو در تبریز و به جرات میگم در ایران _ که تو این مدت چند ماه، برای نمایشگاههای من کلی زحمت کشید، تجربیاتشو ، وقتشو و انرژیشو در اختیارم گذاشت و باعث موقفیت من شد. امیدوارم همیشه سالم و سربلند باشه و بتونم خیلی زود همه این لطفاشو جبران کنم.

 ف. سدادی

تگ ها: ویترای